HomeMindset

Mindset

Iemand vertelde me dat het rond je vijftigste vanzelf beter wordt. Klopt dat?

Het was op een verjaardag, ergens tussen de taart en de jassen. Een vrouw die ik nauwelijks kende zei het tegen iemand anders, en ik hoorde het per ongeluk mee: "Het wordt beter, hoor. Ik heb ergens gelezen dat mensen rond hun vijftigste weer gelukkiger worden." Die zin is me weken bijgebleven. Niet omdat ze zo diepzinnig was, maar omdat ik merkte dat ik ze graag wóu geloven — zoals je een weerbericht graag gelooft dat zon voorspelt voor het weekend. Dus ben ik gaan kijken of het klopt. En wat ik vond, was ingewikkelder en uiteindelijk troostender dan de zin...

Wanneer heb jij je voor het laatst verveeld?

Ik zat vorige maand in een wachtzaal. De dokter liep uit, er lagen tijdschriften uit 2019, en er hing zo'n klok die je hoort tikken zodra je hem opmerkt. Binnen de veertig seconden had ik mijn telefoon in mijn hand. Niet omdat er iets was, niet omdat ik iets wou opzoeken. Gewoon: hand in tas, scherm aan. En toen bedacht ik dat ik me de laatste keer dat ik me echt verveeld had niet meer kon herinneren. Niet als kind, niet vorig jaar, niet vorige week. Het is een gevoel dat ergens uit mijn leven verdwenen is zonder dat ik het...

Waarom we denken dat niemand op ons bericht zit te wachten (en waarom dat bijna nooit klopt)

Ik heb dit voorjaar een bericht getypt, gelezen, ingekort, opnieuw gelezen en dan gewist. Aan een vriendin die ik al ruim een jaar niet meer had gesproken. Geen ruzie, geen breuk, gewoon twee agenda's die uit elkaar zijn gedreven. Wat ik tegen mezelf zei, weet ik nog precies. Ze heeft het druk. Het is raar om nu ineens iets te sturen. Straks moet ze uitleggen waarom ze zelf nooit iets liet horen, en dan is het ongemakkelijk voor ons allebei. Drie maanden later stuurde zíj een bericht. En het eerste wat ik voelde, was geen ongemak. Het was een soort warmte...

Ik legde een zomer lang mijn telefoon weg tijdens het eten. Dit veranderde er.

Het begon met een zin die ik zelf uitsprak en meteen terug had willen slikken. Iemand aan tafel vertelde iets — iets dat er echt toe deed, over haar vader — en ik zei: 'sorry, wat zei je?' Ik had mijn telefoon niet eens vast. Hij lag naast mijn bord, scherm naar beneden, braaf. Maar er was iets binnengekomen, het schermpje had heel even opgelicht, en mijn hoofd was daar vijf seconden naartoe gegaan. Vijf seconden waarin ze het belangrijkste stuk vertelde. Ik heb toen besloten: één zomer lang gaat die telefoon aan tafel weg. Niet omgedraaid, niet op stil. Wég,...

Waarom voelt de laatste week van je vakantie zo kort? Over tijd, aandacht en herinneringen

Op de eerste ochtend van je vakantie duurt een dag nog een dag. Je wordt wakker zonder te weten hoe laat het is, je ontbijt duurt anderhalf uur, je gaat wandelen, je leest, en om vier uur denk je: is het nog maar vier uur? En dan, ergens rond dag negen, klapt het dicht. Je bent nog maar net begonnen en er zijn nog drie dagen over. Je koffer ligt al half in je hoofd gepakt. Wat er met die tussenliggende week gebeurd is, weet niemand. Maar hier wordt het pas echt vreemd. Als je drie weken later terugkijkt op diezelfde...

September is het nieuwe januari: waarom gewoontes veranderen nu makkelijker gaat dan in de winter

Half januari staat de fitness vol. Eind februari is het er weer rustig. Iedereen kent dat beeld, iedereen maakt er grapjes over, en toch beginnen we massaal opnieuw op 1 januari. Ondertussen is het half augustus. De vakantie loopt af, over drie weken begint het schooljaar en je agenda begint alweer vol te lopen. Dat voelt als het slechtst denkbare moment om iets aan je gewoontes te veranderen. Toch is september waarschijnlijk een beter startmoment dan januari. Alleen niet om de reden die je meestal hoort. Waarom januari eigenlijk een slechte maand is om te beginnen Begin bij het weer, want dat is...

Leestips