Het ziet er naar uit dat we eindelijk onze Nederlandse buren achternagaan wat betreft hun liefde voor pindaboter. Al ben ik wel meer een fan van de pure pindapasta in plaats van de typisch Nederlandse pindakaas, welke meestal gesuikerd is. Ik hou het liefst op pure ingrediĆ«nten en een pindaboter of pindapasta die hoeft maar uit 1 ingrediĆ«nt te bestaan namelijk pinda’s. Je kan dit zelf maken, door pinda’s heel lang in de blender te laten malen waardoor de vetten vrijgegeven worden en het een smeerpasta wordt. Maar als je je niet aan dit werkje wil wagen kan je dus ook gewoon pindapasta kopen, van Nutridia bijvoorbeeld, deze vind je onder andere in de supermarktketen Carrefour.
In deze post zet ik een aantal van mijn favoriete pindarecepten op een rijtje.
De pindashake.
Deze maakte ik ooit voor DOMO, and still love it so much!! Het recept vind je hier.
Oosterse quinoasalade
Een voltreffer op een barbecue maar ook een perefcte lunch on-the-go. Gecombineerd met veel super gezonde groentjes. Me gusta!! Het receptje vind je hier.
Courgetti en bruine rijstnoodles met pinda en gember
Pasta van groentjes en bruine rijst met pinda en gember. Je weet het al, dat kan niet anders dan goed zijn. Hihi. Als je het ook wil maken, het receptje vind je hier.
Gezonde pralines
Deze pralines met chocolade (van ChoQuola) en pinda maakte ik in mijn programma ‘Steffi’s Healthy Pleasures’. Ze zijn steeds een voltreffer bij mij thuis. Het receptje vind je hier.
Chiapudding met blauwe bessen compote en pinda
Zeker in mijn top 5 van favoriete ontbijtjes deze! En een absolute voltreffer uit mijn eerste boek. Het receptje vind je hier.
Wat is jouw favoriete receptje met pindapasta/pindaboter/pindakaas?
Laat het weten in de comments hieronder.
Anybody craving chocolate? Ik alvast wel in deze quarantaine periode. Nee wacht, die heeft er niks mee te maken. Chocolate is always a good idea..Ā De inspiratie voor deze bowl deed ik op in Hanoi, bij mijn favoriete vegan restaurant daar: ROOTS. Een aanrader voor wie plant naar daar te gaan. Dit is zeker geen typisch Vietnamees gerecht maar wel een topper die zo makkelijk te maken is dat ie een plaatsje op je ontbijtmenu verdient.
Toppings: aarbeiden, cashewnootjes, chiazaden, pure chocolade,..
Hoe:
Snijd de dag voordien de bananen in stukjes en vries deze in.
Op de dag zelf voeg je de banaan, het sap van de halve appelsien, de pindapasta en de cacao toe aan je (super coole Steffi-)Blender.
Doe stelselmatig een beetje amandelmelk erbij. Doe dit in heel kleine beetjes zodat je de perfecte consistentie krijgt. Je wil een dikke brei.
Giet uit in een potje en bekleed met toppings naar keuze.
Smakelijk!
Over RAW cacao
Ik kreeg in het verleden al veel mailtjes in verband met RAW cacao. Het belangrijkste is hierbij dat je in de supermarkt op zoek gaat naar echte cacao en dus niet een chocomelk mix omdat die vaak al gesuikerd is en eventueel melkpoeder erbij inzitten heeft. Je vind RAW cacao onder andere bij Nutridia, het biomerkje waar ik ambassadeur voor ben.
En waar cacao zo goed voor is? Voor zijn stevige portie polyphenolen bijvoorbeeld; een natuurlijke bron van antioxidanten die onder andere ook veelvuldig aanwezig zijn in wijn, fruit en thee. Ze werken onder andere anti-inflammatoir (tegen ontsteking), stimuleren de bloedcirculatie en helpen de cholesterol te verbeteren.
De theecombo bij dit gerecht (teapairing)
Ik schonk bij deze smoothiebowl een ‘Oriental Beauty’ oolong uit Taiwan. Dat is een oolong maar drinkt een beetje zoals een zwarte thee. In principe zou ik altijd een zwarte thee schenken bij een chocolade ontbijtbowl zoals deze. Ik had de perfecte Vietnamese zwarte thee in het achterhoofd maar helaas had ik door deze COVID19-periode geen meer in huis en dus koos ik voor de oolong. Heerlijk maar wel een delicate thee en vaak duurder, waardoor ik deze eerder zou sparen voor een kopje buiten de maaltijd.
Long story short; best te combineren met een kop verse zwarte thee.
Het wordt deze week een echte zomerweek, met zowat alle dagen temperaturen over de 20 graden. Yep, das zo’n lenteweek waar we in eender welk ander jaartal met z’n allen erop uit trokken, de files naar de kust ellenlang waren, moesten zoeken naar een lege stoel op een terrasje, moesten reserveren bij zowat elk restaurant,.. En nu zitten we in ons kot. En dus dacht ik van de zomer op je bord te brengen!
In deze noodlesalade heb ik zelf met volkoren emmertarwe gewerkt. Die bevat nog steeds gluten, wie dus liever glutenvrij kookt of gewoonweg glutenvrij moet eten die kan deze vervangen door soba noodles of rijstnoodles bijvoorbeeld. Wel kies ik voor 100% volkoren en ja, dat is iets anders dan gewone ‘volkoren’ pasta. Want de wetgeving werkt zo dat een merk z’n pasta volkoren mag noemen wanneer het minimaal 51% uit volkorenmeel bestaat. En dus bevatten de meeste volkoren pasta’s nog steeds heel wat gewoon wit meel. In mijn laatste boek De Beste Jij doe ik hierover alles uit de doeken en heb ik het ook over volle granen en het verschil met volkoren.
Wat nog meer in deze salade? Uiteraard zorgt de gember voor een stevige portie anti-inflammatoire stoffen – which I love! Als topping gebruik ik sesamzaadjes, en jawel van mijn favoriete biomerkje Nutridia, waar ik trotse ambassadeur van ben. Veel mensen denken dat toppings zoals sesam, zaadjes, nootjes of verse kruiden pure afwerking zijn. Maar voor mij zijn ze een essentieel deel van het gerecht. Ze dragen allemaal bij aan het totale smaakprofiel en je kan ze niet zomaar skippen. Bovendien bevatten sesamzaadjes ook een mooie dosis vezels, proteĆÆne en magnesium. Onderschat ze dus niet die kleine zaadjes!
Onderstaand recept zorgt voor een portie voor zo’n 3 personen. Wanneer het zou toch combineren met iets van vis of scampi’s ofzo bijvoorbeeld, dan is het zeker voldoende voor 4 personen. Je kan de overschot bewaren (best zonder de dressing er al op te doen) en de volgende dag eten.
Ingrediƫnten:
Voor de saus:
4 el cocos aminos (te vervangen door tamari of soyasaus)
4 el (bruine) rijst azijn (vind je bij de Aziatische producten in de supermarkt)
Doe wat van de saus over het geheel (gebruik hiervoor niet alles, dat gaat wat veel zijn, je kan de dressing perfect bewaren voor later, minimaal twee dagen).
Snijd het groene deel van de lente-ui fijn en voeg toe.
Neem 3/4 van de muntblaadjes (zonder stengels) en hak ze fijn, voeg toe.
Werk af met sesam, peper en zout, korianderblaadjes en eventueel wat sinaasappel.
Smakelijk!
Combinatie met thee
Zoals je op de foto’s kan zien heb ik ook hier weer een thee’tje bij, een koude thee deze keer. Ik kies hier voor een Tie Kuan Yin oolong, deze die ik gebruikte heeft een redelijk geroosterde smaak, wat perfect samen gaat met dit Aziatisch getinte gerechtje. Ik heb hem cold brew opgeschonken. Dit doe ik door 2 theelepels oolong thee toe te voegen aan 1 liter water en deze voor een nachtje (12 tot 24u) in de koelkast te laten trekken. Yes indeed, zonder heet water dus.
Verder ben ook ik wat aan het herdecoreren thuis (als ik IG mag geloven zijn zowat alle huizen herschilderd binnenkort!) en ook qua tafeldecoratie heb ik heel wat nieuwe dingen ingeslagen. Ik geef onderaan deze post nog wat tips mee.
Receptuur Vegan Appel Crisp.
Van de porties zoals hierboven getoond kan je er 5 a 6 maken. Voor deze post werk ik met heel wat ingrediƫnten van het mooie biomerkje waar ik ambassadeur voor ben: Nutridia. Je vindt hun producten op hun website en ze zijn onder andere te vinden bij Carrefour.
Ingrediƫnten:
Voor de appeltjeslaag:
4 appels (liefst bio)
1/2 limoen, het sap
3 el kokosbloessemsuiker (eventueel te vervangen door ruwe rietsuiker)
2 el havermeel (van Nutridia bijvoorbeeld of door zelf haver fijn de malen)
Verwijder het klokhuis van de appels en snijd de appeltjes in dunne schijfjes.
Doe ze in een grote ovenschotel en voeg alle ingrediƫnten voor de appeltjeslaag erbij. Meng goed door elkaar zodat alle appeltjes gecoat zijn.
Meng nu alle ingrediƫnten voor de crisp in een kom. Spreid de brei over de appeltjes. Het is niet erg dat niet alles bedekt is.
Zet in de oven voor ongeveer 60min op 175 graden.
Serveer met (vegan) yoghurt! Of met vanille-ijs, hihi (wait what? Heb ik dit juist geschreven? Quarantaine rommelt met mijn hoofd denk ik!)
Smakelijk!
Het is het lekkerste wanneer het vers uit de oven komt maar je kan de leftovers in de koelkast bewaren en de volgende dag als ontbijt eten bijvoorbeeld.
Welke thee gebruik ik hierbij?
Als theesommelier combineer ik heel vaak (zeg gerust altijd) gerechten met thee en recent kreeg ik de vraag op mail of ik daar niet wat meer over wilde delen.. En dat doe ik uiteraard maar al te graag. Deze appel crisp gaat heerlijk samen met zwarte thee. En ja hoor ook die is kei gezond! Ik koos hier voor een Qimen Xiang Luo van China uit de provincie Anhui. Hij heeft een koekjesachtige ondertoon die dus perfect samen gaat met deze appel crisp.
Tafeldecoratie
As promised, voor wie nog wat inspiartie zoekt qua deco in de keuken/woonkamer. Ik was op zoek naar wat organische vibes in mijn keuken. En dit zijn de spullen die binnenkort mijn decoratie zullen aanvullen. Ik koos voor een Noorse stijl theepot, om mijn (reeds uitgebreide, oopsie) arsenaal mee aan te vullen. Een gouden bestek, omdat dat ook nog eens mooi geeft op foto (Check die appel crisp foto van hierboven!). Een organisch getint tafelkleed, want tijdens mijn virtuele dinnerdate vorige week merkte ik dat eigenlijk geen enkel mooi tafelkleed heb. En als laatste nog MEGA mooie placemats die ongetwijfeld nog in mijn foodphotography zullen terugkomen ook.
De eerste thee kwam vanuit China aan in Taiwan rond 1796. Al duurde het nog lang vooraleer de thee echt gecommercialiseerd werd. Dat zou plaatsvinden rond 1860 en heel lang zou meer dan 80% van de Taiwanese thee voor export bestemd blijven. Taiwan begon zich langzamerhand te specialiseren in Wu Long tea of ook wel oolong thee – my personal favorite!Ā Rond 1980 begon Taiwan zich specifiek te richten op ‘grand cru’ thee, vooral vanuit een rivaliteit met vaste land China (een rivaliteit die ook vandaag trouwens nog heel duidelijk te merken is in Taiwan). Steeds meer werd thee een troef van het land, minder oogst ging naar export en vandaag de dag is slechts 20% van alle oogst nog voor export. Taiwan ontwikkelde op een relatief korte periode een zeer eigen stijl van thee maken en zetten. En op dezelfde korte termijn werd het diep verankerd in de Taiwanese cultuur.
Het verbaasde me keer op keer hoe ik op mijn trip zelfs in een klein afgedankt eetstalletje een oolong thee (bij ons alleen op een gespecialiseerde theekaart te vinden) kon drinken. En meer nog: van een betere kwaliteit dan in bijna eender welke koffie- of theebar in Europa. Heet of koud, op mijn ganse trip in Taiwan werd ik telkens van mijn sokken geblazen door de kwaliteit van de oolong. Mindblowing!
Oolong thee
Het paradepaardje van Taiwan! Meer dan waar elders ter wereld heeft Taiwan een hele wetenschappelijke en gedetailleerde aanpak in het telen van hun thee. Productieprocessen worden heel nauwkeurig uitgevoerd en hun manier van documenteren – onder andere van de cultivars die ze gebruiken – is ongezien. Vandaag de dag is de productie van groene en zwarte thee volledig ondergeschikt aan de grote productie van oolong. En daar zijn ze dan ook heel trots op. Lokale theeboeren nemen deel aan wedstrijden en shows om hun thee in de kijker te zetten. En heel wat van de beste oolong theetjes ter wereld komen dan ook uit Taiwan. Vandaag de dag is 85% van alle theeproductie van het eiland bestemd voor lokale consumptie. De ondertussen diep verankerde theetraditie uit zich ook in eigen ceremonies, waar de thee meestal Gong Fu Cha gezet wordt, en traditie die Taiwan over nam van China zijnde met een eigen specifieke stempel. Omdat Taiwan ook lang onder Japans bewind viel, vind je ook verschillende Japanse invloeden in de theecultuur op het eiland.
Biologische theevelden
Zoals je waarschijnlijk wel weet ben ik een grote fan van ‘clean food’ (daar schreef ik een heel hoofdstuk over in mijn laatste nieuwe boek ‘De Beste Jij’) en probeer ik dus zoveel mogelijk van wat ik drink en eet biologisch te verkrijgen. En das met thee ook zo. Thee komt (zo goed als altijd) uit AziĆ« en niet alle landen daar nemen het even serieus met de voorschriften over welke pesticiden al dan niet mogen gebruikt worden en al helemaal niet met de hoeveelheid die erop gespoten wordt. Wie ter plaatse op theevelden komt die krijgt al gauw een JA op de vraag of het biologisch is maar dat wil vaak niets zeggen. Ik heb al verschillende collega’s horen vertellen over zogenaamde biologische theevelden maar waar je langs de kant of achterin allerhande verschillende bussen pesticiden ziet liggen. Zoiets klopt niet maar helaas gebeurt het maar al te vaak. Aan de andere kant zijn er soms lokale theeboeren die prachtig authentiek en biodynamisch telen maar helaas geen financiĆ«n hebben om zich een biolabel te veroorloven.
Je kan oneindig veel combo’s maken met avocado, maar die met granaatappel of met pistachenootjes, dat zijn mijn favorieten. Tijd om je die ook even mee te geven!