Home Blog Pagina 39

Appel Crisp (Vegan)

1

Ik weet niet hoe het met jou zit maar ik heb het zowaar gehad met die quarantaine. Vooral het menselijke contact mis ik enorm. Het knuffelen van vrienden en familie, maar ook gewoon de nabijheid van mensen voelen, het zijn dingen die ik niet gauw meer als vanzelfsprekend zal nemen. Voor mijn job kan ik meestal wel van thuis uit werken. Tenzij het lezingen, demo’s of opnames zijn, sta ik meestal in de keuken te experimenteren of zit ik achter m’n pc of piano. Maar toch doe ik zoveel mogelijk van mijn werk buitenshuis. In een koffiebarretje in de buurt, zodat ik de buzz rond mij kan voelen. Heel de dag in mijn kot blijven is voor een people-person as mezelf dus niet makkelijk. Maar toch probeer ik voldoende silver linings te vinden aan heel deze uitdaging die we collectief aangaan. Zo zie ik dat héél veel mensen aan het koken geslagen zijn. Ze hebben nu plots weer tijd om achter de potten te staan én velen willen het ook gezond aanpakken. Of dat komt door dat we allemaal even stil staan bij het belang van ons immuunsysteem en onze gezondheid in het algemeen, of gewoonweg omdat de meesten niet al te veel kilo’s willen bijkomen in deze periode, ik weet het niet. Maar wat de reden ook is, het maakt me blij dat zoveel mensen de keuken induiken. En dus dacht ik wat extra inspiratie te geven dezer dagen.

En dat doe ik dus onder andere met deze appel crisp. Super lekker, heel je keuken geurt er heerlijk van én appeltjes zijn ook nog eens top voor je bacteriepool omdat ze heel veel verschillende soorten glucanen bevatten. Het is een dessertje (nou ja.. of ontbijt natuurlijk, hihi) en dus gebruik ik wel suiker. Zoals steeds een natuurlijke suiker, namelijk een combo van kokosbloessemsuiker en ahornsiroop. Beiden zijn onbewerkt waardoor ze wat meer voedingsstoffen bevatten, maar los daarvan blijft ook dit suiker en dus geldt zoals altijd de regel: hoe minder hoe beter. Ik probeer er relatief weinig in te doen maar als je zelf nog wil verminderen dan kan dat uiteraard. Verder is dit gerechtje glutenvrij en indien je de optionele yoghurt plantaardig neemt dan is het ook vegan.

Verder ben ook ik wat aan het herdecoreren thuis (als ik IG mag geloven zijn zowat alle huizen herschilderd binnenkort!) en ook qua tafeldecoratie heb ik heel wat nieuwe dingen ingeslagen. Ik geef onderaan deze post nog wat tips mee.

Receptuur Vegan Appel Crisp.

Van de porties zoals hierboven getoond kan je er 5 a 6 maken. Voor deze post werk ik met heel wat ingrediënten van het mooie biomerkje waar ik ambassadeur voor ben: Nutridia. Je vindt hun producten op hun website en ze zijn onder andere te vinden bij Carrefour.

Ingrediënten:

Voor de appeltjeslaag:

  • 4 appels (liefst bio)
  • 1/2 limoen, het sap
  • 3 el kokosbloessemsuiker (eventueel te vervangen door ruwe rietsuiker)
  • 2 el havermeel (van Nutridia bijvoorbeeld of door zelf haver fijn de malen)
  • 4 el water
  • 1,5 tl kaneel
  • snuifje nootmuskaat

Voor de crisp laag:

  • 100 gram havervlokken
  • 50 gram amandelmeel (van Nutridia bijvoorbeeld)
  • 50 gram havermeel
  • 4 el ahornsiroop
  • 1/4 tl zout (een goei dikke snuif met andere woorden)
  • 3 el olijfolie
  • 1 tl kaneel

Hoe:

  1. Verwijder het klokhuis van de appels en snijd de appeltjes in dunne schijfjes.
  2. Doe ze in een grote ovenschotel en voeg alle ingrediënten voor de appeltjeslaag erbij. Meng goed door elkaar zodat alle appeltjes gecoat zijn.
  3. Meng nu alle ingrediënten voor de crisp in een kom. Spreid de brei over de appeltjes. Het is niet erg dat niet alles bedekt is.
  4. Zet in de oven voor ongeveer 60min op 175 graden.
  5. Serveer met (vegan) yoghurt! Of met vanille-ijs, hihi (wait what? Heb ik dit juist geschreven? Quarantaine rommelt met mijn hoofd denk ik!)
  6. Smakelijk!

Het is het lekkerste wanneer het vers uit de oven komt maar je kan de leftovers in de koelkast bewaren en de volgende dag als ontbijt eten bijvoorbeeld.

Welke thee gebruik ik hierbij?

Als theesommelier combineer ik heel vaak (zeg gerust altijd) gerechten met thee en recent kreeg ik de vraag op mail of ik daar niet wat meer over wilde delen.. En dat doe ik uiteraard maar al te graag. Deze appel crisp gaat heerlijk samen met zwarte thee. En ja hoor ook die is kei gezond! Ik koos hier voor een Qimen Xiang Luo van China uit de provincie Anhui. Hij heeft een koekjesachtige ondertoon die dus perfect samen gaat met deze appel crisp.

Tafeldecoratie

As promised, voor wie nog wat inspiartie zoekt qua deco in de keuken/woonkamer. Ik was op zoek naar wat organische vibes in mijn keuken. En dit zijn de spullen die binnenkort mijn decoratie zullen aanvullen. Ik koos voor een Noorse stijl theepot, om mijn (reeds uitgebreide, oopsie) arsenaal mee aan te vullen. Een gouden bestek, omdat dat ook nog eens mooi geeft op foto (Check die appel crisp foto van hierboven!). Een organisch getint tafelkleed, want tijdens mijn virtuele dinnerdate vorige week merkte ik dat eigenlijk geen enkel mooi tafelkleed heb. En als laatste nog MEGA mooie placemats die ongetwijfeld nog in mijn foodphotography zullen terugkomen ook.

Oolong Thee uit Taiwan

0

Na enkele weken in Azië, here I am, back, met opgeladen batterijen én met heel wat verhalen die ik kwijt wil. Want Azië was niet zomaar een vakantie, het was een reis en wat voor eentje! Het was exact zoals reizen hoort te zijn: grensverleggend, out of the comfort zone, lachen en huilen, sukkelen met de taalbarrière, nieuwe mensen, teveel nadenken, relativeren, nieuw eten, veel ontdekkingen maar vooral groeien. Soms was het lekker warm en ontspannend, maar af en toe was het ook koud, survival, nat en vochtig en moest ik ook alle beauty-standards overboord gooien – Hello Donna-Summer-hairstyle.

Ik zou nog uren kunnen doorschrijven over de impact die Azië op me had. Maar in déze post wil ik me vooral focussen op één specifiek deel van mijn reis: Taiwan. En nog meer specifiek: mijn heerlijke reis doorheen de theevelden in Taipei. Wat keek ik daar naar uit, you have no idea!

Oolong bio thee steffi

Taiwan als theeland

De eerste thee kwam vanuit China aan in Taiwan rond 1796. Al duurde het nog lang vooraleer de thee echt gecommercialiseerd werd. Dat zou plaatsvinden rond 1860 en heel lang zou meer dan 80% van de Taiwanese thee voor export bestemd blijven. Taiwan begon zich langzamerhand te specialiseren in Wu Long tea of ook wel oolong theemy personal favorite! Rond 1980 begon Taiwan zich specifiek te richten op ‘grand cru’ thee, vooral vanuit een rivaliteit met vaste land China (een rivaliteit die ook vandaag trouwens nog heel duidelijk te merken is in Taiwan). Steeds meer werd thee een troef van het land, minder oogst ging naar export en vandaag de dag is slechts 20% van alle oogst nog voor export. Taiwan ontwikkelde op een relatief korte periode een zeer eigen stijl van thee maken en zetten. En op dezelfde korte termijn werd het diep verankerd in de Taiwanese cultuur.

Het verbaasde me keer op keer hoe ik op mijn trip zelfs in een klein afgedankt eetstalletje een oolong thee (bij ons alleen op een gespecialiseerde theekaart te vinden) kon drinken. En meer nog: van een betere kwaliteit dan in bijna eender welke koffie- of theebar in Europa. Heet of koud, op mijn ganse trip in Taiwan werd ik telkens van mijn sokken geblazen door de kwaliteit van de oolong. Mindblowing!

Oolong thee

Het paradepaardje van Taiwan! Meer dan waar elders ter wereld heeft Taiwan een hele wetenschappelijke en Biologische theeveldengedetailleerde aanpak in het telen van hun thee. Productieprocessen worden heel nauwkeurig uitgevoerd en hun manier van documenteren – onder andere van de cultivars die ze gebruiken – is ongezien. Vandaag de dag is de productie van groene en zwarte thee volledig ondergeschikt aan de grote productie van oolong. En daar zijn ze dan ook heel trots op. Lokale theeboeren nemen deel aan wedstrijden en shows om hun thee in de kijker te zetten. En heel wat van de beste oolong theetjes ter wereld komen dan ook uit Taiwan. Vandaag de dag is 85% van alle theeproductie van het eiland bestemd voor lokale consumptie. De ondertussen diep verankerde theetraditie uit zich ook in eigen ceremonies, waar de thee meestal Gong Fu Cha gezet wordt, en traditie die Taiwan over nam van China zijnde met een eigen specifieke stempel. Omdat Taiwan ook lang onder Japans bewind viel, vind je ook verschillende Japanse invloeden in de theecultuur op het eiland.

Biologische theevelden

Zoals je waarschijnlijk wel weet ben ik een grote fan van ‘clean food’ (daar schreef ik een heel hoofdstuk over in mijn laatste nieuwe boek ‘De Beste Jij’) en probeer ik dus zoveel mogelijk van wat ik drink en eet biologisch te verkrijgen. En das met thee ook zo. Thee komt (zo goed als altijd) uit Azië en niet alle landen daar nemen het even serieus met de voorschriften over welke pesticiden al dan niet mogen gebruikt worden en al helemaal niet met de hoeveelheid die erop gespoten wordt. Wie ter plaatse op theevelden komt die krijgt al gauw een JA op de vraag of het biologisch is maar dat wil vaak niets zeggen. Ik heb al verschillende collega’s horen vertellen over zogenaamde biologische theevelden maar waar je langs de kant of achterin allerhande verschillende bussen pesticiden ziet liggen. Zoiets klopt niet maar helaas gebeurt het maar al te vaak. Aan de andere kant zijn er soms lokale theeboeren die prachtig authentiek en biodynamisch telen maar helaas geen financiën hebben om zich een biolabel te veroorloven.

Steffi vertriest theeBiologische theevelden zijn redelijk makkelijk te herkennen. En ik was dan ook in de wolken om eindelijk een paar volledig biologische akkers te bezoeken én mee te gaan plukken op deze velden – waar je trouwens best wat skills voor nodig hebt, ik werk eraan! Biologische theevelden zijn vooral niet zo clean. Ze zijn messy, een organisch zootje kriskras door elkaar gezette theeplanten (Camellia Sinensis) met daartussen iets wat op het eerste zich als een ongeregeld boeltje onkruid lijkt. Dat onkruid is echter helemaal niet zo willekeurig, het maakt deel uit van de biodynamische manier van telen. Al het kruid dat je ziet, de boompjes en struiken die er rondom en tussen de theeplanten – de Camellia Sinensis – staan, allemaal hebben ze hun functie. De ene dient voor het vruchtbaar maken van de grond, de andere voor het weghouden van insecten en nog andere voor juist het aantrekken van bijen en dergelijke.

Wat een trip! Wat een magie op die velden! I’ll be back Taiwan, for sure!

Plan jezelf richting Taiwan te trekken? Dan raad ik je zeker aan eens de theevelden te bezoeken.

Toast avocado: two ways!

2

In mijn nieuwste boek ‘De Beste Jij‘ heb ik het over 6 thema’s die een waanzinnige invloed hebben op je gezonde levensstijl, uiteraard heb ik het ook over voeding en welke belangrijke keuzes je daarin kan maken. Eén van de dingen die ik ook kort bespreek is brood. Op zich heb ik er helemaal niets tegen, zolang brood maar een drager is voor iets gezonds. Want meestal zijn die dingen die we op ons brood smeren alles behalve goed voor ons. Maar gelukkig zijn er ook enkele uitzonderingen, onder andere toast avocado. Zo simpel en de ideale lunch als je het mij vraagt!

Je kan oneindig veel combo’s maken met avocado, maar die met granaatappel of met pistachenootjes, dat zijn mijn favorieten. Tijd om je die ook even mee te geven!

Voor dit recept gebruik ik zuurdesem notenbrood, OVERHEERLIJK! En zuurdesem heeft ook wat minder antinutriënten dan gewoon brood. De noten zorgen voor een extra portie voedingsstoffen. Verder werkte ik hier met mijn spiksplinternieuwe DOMO broodrooster. Kei mooi in mijn keuken én in no time een perfect geroosterd toastje.

Ingrediënten Toast avocado

  • 4 kleine sneetjes zuurdesem notenbrood
  • 1 grote rijpe avocado (een uitdaging, I know)
  • 1/2 granaatappel
  • 2 eetlepels luchtige geitenkaas
  • Verse koriander
  • peper en zout
  • Handje vol pistachenootjes
  • Honing naar wens (steevast van Nutridia,deze is biologisch en te vinden in de gewone supermarkt!)

Hoe  

  • Rooster de boterhammetjes
  • Ontpit de avocado en verwijder zijn schil. Prak met een vork tot brei en smeer het over de vier boterhammetjes.
  • Neem twee toasts met avocado en doe er fijngehakte pistachenootjes over. Beetje peper en zout en wat honing.
  • Neem de andere twee toasts en bekleed met granaatappelpitjes, geitenkaas, peper en zout, honing en verse koriander.
  • Smakelijk!

Quinoa aminos recept

3

Dit receptje maakte ik al enkele keren tijdens één van mijn demo’s. En na veel vraag is hier dan eindelijk het receptje. Eén van mijn favorieten omdat het zo makkelijk en de ideale ‘koelkast-opruimer’ is. Hieronder geef ik een aantal groenten mee die ik vaak gebruik in deze quinoa aminos maar als je nog wat andere groenten hebt liggen, voeg ze gerust toe. Ook de hoeveelheden zijn heel flexibel in te vullen. Easy-peasy en daarom ook wekelijks bij mij op het menu.

Cocos aminos is mijn ‘secret ingredient’ in dit receptuur. Het wordt vaak naar voren geschoven als alternatief voor sojasaus maar als je het mij vraagt is het ook gewoon veel lekkerder. Je vind het onder andere bij Bioplanet – bij de Oosterse producten. Recent leerde ik ook de geweldige dame van three-by-one kennen. Zij werkt met een vaste plantage in Sri Lanka, waar ze vrouwen die om welke reden dan ook niet op de theeplantages kunnen werken een job geeft. Een heel mooi verhaal én heel mooie producten. De versie van Bioplanet is lichtjes gezoet, indien je met een rauw product werkt raad ik aan nog een lepel ahornsiroop bij in het recept te doen.

De benaming van dit gerechtje heb ik trouwens te danken aan een heel lieve kleine meid die op een demo met een voorstel voor een naam kwam. Dank je wel daarvoor!

In het receptuur zie je dat ik met noten en met verse kruiden (koriander in dit geval) werk. Het zijn twee essentiele onderdelen van het recept, voor mij alleszins. De noten geven niet enkel een heerlijke crunch, ze zorgen er ook voor dat het goed vult én dat vlees overbodig wordt. Verse kruiden hebben ook een ongelooflijk grote waarde. Ze bevatten als het ware nog ‘levenskracht’, verser dan dit wordt het niet! De rijkdom van verse kruiden, qua antioxidanten, vezels en voedingsstoffen in het algemeen, kan je je haast niet voorstellen!

Verder gebruik ik hier altijd allemaal bioproducten. De quinoa en de cashews die haal ik uiteraard bij Nutridia. #proudambassador.

Het recept is vegan en glutenvrij.

Ingrediënten Quinoa aminos:

  • 100 gram quinoa
  • 2 teentjes look
  • kleine ui
  • 200 gram champignons
  • 1 prei stengel
  • 1 lange punt paprika
  • 100 gram cashews
  • Verse koriander
  • Klein beetje peper en zout
  • 3 theelepels kokosolie
  • 4 el coco aminos (of meer naar wens)

Hoe:

  1. Kook de quinoa gaar
  2. Chop ui en fruit deze in de pan in wat kokosolie, doe er geperste look bij.
  3. Chop alle groenten en de champignons en doe deze bij in de pan. Wacht tot ze gaar zijn.
  4. Doe de quinoa en de cashews erbij.
  5. Voeg de coco aminos toe.
  6. Kruid zeer licht met wat peper en zout.
  7. Proef, voeg meer coco aminos toe wanneer nodig. Je wil een licht zoete smaak. Voeg eventueel een klein beetje ahorn toe.
  8. Werk af met verse koriander.

Heerlijke dips voor de feesttafel

0

De feestdagen staan voor de deur en dus krijg ik heel wat mailtjes met de vraag wat lekkers én gezond je zoal op tafel kan zetten. Persoonlijk ben ik van mening dat als er nu één moment is waarop er al eens stevig gezondigd mag worden, het wel met de feestdagen is. Maar waar het kan wat extra vitaminen meesmokkelen is uiteraard helemaal top. In deze post stel ik je voor aan 4 van mijn favoriete easy-to-make receptjes voor dipjes. Die kunnen op tafel met een crackertje maar even goed met wat rauwe groentjes.

Je kan ze op voorhand maken of (mits een kleine voorbereiding links en rechts) a la minute. Al deze dipjes maak ik met de DOMO Xpower chopper. Het is hét toestel – na mijn waterkoker weliswaar, tea-addict! – dat ik het allermeest gebruik in mijn keuken.

Steffi’s Muhammara

Muhammara Steffi

Deze Muhammara is to-die for, ook al zeg ik het zelf. En mijn beste proefkonijnen zijn steeds de mensen op de set en ook die konden deze niet weer staan. Op basis van walnoten en paprika vormt deze Muhammara een perfecte vegetarische dip!

Recept hier.

 

Worteldip

Worteldip

Het worteldipje uit mijn tweede boek. Het blijft één van mijn favorietjes. Omdat de basis wortel is, is deze dip lekker licht en romig. De perfecte dip als hapje maar hij is ook een heerlijke aanvulling bij een salade bijvoorbeeld.

Recept hier.

 

 

Hummus

Aaaah, good old hummus, die kan natuurlijk niet ontbreken. Simpel en altijd lekker. Hieronder vind je mijn basis recept voor hummus maar gepresenteerd in een lange puntpaprika, die zet je makkelijk even mee in de oven en zo heb je meteen een origineel hapje.

Recept hier.

 

 

Rode bieten dip

Deze rode bieten dip is er eentje uit het eerste seizoen van De Gezonde Goesting. Wat gaat de tijd toch snel! Maar nog steeds een prima gerechtje voor alle feestelijke gelegenheden. Wie van rode biet én van geitenkaas houdt, die zit met deze helemaal goed!

Receptje vind je hier.

 

 

En wie nog niet weet wat ie op z’n kerstlijstje moet zetten kan ik zeker de Xpower Chopper aanraden. Het is klein en makkelijk weg te steken en ik gebruik hem echt super vaak voor dipsauzen, pesto’s, papjes, smoothies en het vermalen van noten.

Waarom kokosolie een plekje in je keuken verdient

0

Kokosolie kwam het afgelopen jaar wat in een slecht daglicht te staan. Omwille van de verzadigde vetten die er in zitten. Maar das onterecht. In deze post heb ik het over de vele voordelen van kokosolie en waarom het een plekje in je keuken verdient.

Kokosolie zorgt niet voor een verhoogde kans op hart en vaatziekten.

I hate to break it to you, maar dat verzadigde vetten zorgen voor hart en vaatziekten is nog nooit aangetoond geweest. Hoezo hoor ik je denken? Wat werd aangetoond is dat verzadigde vetten de cholesterol kunnen verhogen en een verhoogde cholesterol is een gevaar voor hart en vaatziekten. Maar de conclusie dat wanneer A voor B zorgt en B voor C mag je niet zomaar doortrekken naar A zorgt dus voor C. Vergelijk het met: warm weer (A) zorgt ervoor dat meer mensen in de zee gaan zwemmen (B), en dat zorgt ervoor dat er meer mensen verdrinken (C). De conclusie dat warm weer verantwoordelijk is voor meer verdrinkingsdoden is een brug te ver.

kokosolieEr zijn verschillende soorten cholesterol – wat niet helemaal waar is eigenlijk, want de verschillen gaan over het transporteiwit, maar bon, voor de gemakkelijkheid: laat me het even verschillende soorten cholesterol noemen – namelijk “goede” en “slechte”, of ook wel HDL en LDL. Meer nog, zelfs de LDL is niet altijd slecht. Want ook hierin zijn er kleine en grote partikels en de kleine partikels zijn diegene die makkelijk oxideren en op deze manier slecht voor hart en vaten zijn.

En waar zijn verzadigde vetten toe in staat? Tot het omzetten van die kleine (gevaarlijke) LDL partikels in de grotere LDL partikels. Hoera dus voor de verzadigde vetten!

MCT vetzuren.

De verzadigde vetten in kokosolie zijn ook nog eens anders. De vetten in kokosolie zijn wat ze de middellange keten vetzuren (ofwel: MCT’s) noemen. Dewelke vele voordelen hebben. Zo worden ze makkelijker als energie gebruikt en minder snel opgeslagen. Ze worden door de lever omgevormd tot ketonen en daar is je brein dol op. Ze werken onder andere beschermend tegen Alzheimer bijvoorbeeld.

Kokosolie boost de vetverbranding.

Afvallen is niet enkel een verhaal van calorieën tellen, ook de bron van je calorieën doet er toe. Ook hier zijn het de MCT’s die een verschil maken. De MCT’s zorgen er namelijk voor dat je meer caloriëen gaat verbranden en op die manier is het dus een boost voor je metabolisme.

Kokosolie is antibacterieel.

Ongeveer de helft van de vetzuren in kokosolie is laurinezuur en wanneer dit verteerd wordt vormt het ook nog eens monolaurine. Beiden kunnen gevaarlijke pathogenen (zoals bacteriën, virussen en schimmels) doden.

Zo is kokosolie interessant bij een candida of andere schimmelinfecties bijvoorbeeld.

Kokosolie verzadigt en vermindert de honger.

Dit komt wederom door die wonderbaarlijke MCT vetzuren die er in zitten. De ketonen die de lever er van maakt hebben een hongerstillend effect. En ook op deze manier kan het dus bijdragen aan gewichtsverlies.

Het zijn maar enkele van de vele voordelen van kokosolie en ze geven alvast een idee van de waarde die deze olie voor je kan hebben. Zelf kook ik bijna uitsluitend met kokos- en olijfolie. Kokosolie zal ik vooral gebruiken wanneer ik op hogere temperaturen kook (ik denk aan wokken of pannenkoekjes bakken bijvoorbeeld) omdat het verzadigde vet ook nog eens heel stabiel is en goed tegen verhitting kan. Naast het gebruik in de keuken heeft kokosolie ook de weg naar mijn badkamer gevonden, waar ik het gebruik als de-make-up en als hydratatie voor m’n huid.

Je vindt kokosolie tegenwoordig gewoon in de supermarkt. Deze extra vierge biologische versie van Nutridia vindt je onder andere bij Carrefour.

Proud ambassador!Â